Showing: 1 - 1 of 1 RESULTS

Zbrodnia doskonała – “Precedens” Remigiusza Mroza

Zbrodnia doskonała

Do Joanny Chyłki zgłasza się aktorka Alina Karaś – piękna, popularna i znana w całej Polsce. Artystka informuje Chyłkę, o fakcie popełnienia przez nią przestępstwa doskonałego. Prawdę powiedziawszy, jest to jedna z najlepiej wymyślonych spraw kryminalnych w całym cyklu. Autor świetnie zaplanował poszczególne wydarzenia, które kapitalnie budują napięcie i wprowadzają do cyklu coś, czego próżno było szukać – odrobinę brutalności. W pewnych momentach ciężko jest zrozumieć motywacje niektórych postaci, chociaż do takich zabiegów, fani serii są już przyzwyczajeni. Finał nie jest zbyt zaskakujący, przynajmniej dla odbiorcy, który uważnie czyta powieść.

Największym problemem w fabule są dla mnie wątki poboczne – niezrozumiałe decyzje postaci drugoplanowych, jak Artura Żelaznego, a także podobnego do Eltona Johna, Kormaka. Autor stara się tu zaskoczyć czytelnika, co faktycznie mu wychodzi. Niestety, dla mnie, jest to zaskoczenie na minus. Pojawiający się po raz kolejny wątek instytucji Konsorcjum jest strasznie zagmatwany, chociaż koniec końców ratuje wątki poboczne dwunastego tomu cyklu.

Jedenasty tom serii zakończył się bardzo ciekawym pytaniem, które mogło kompletnie zmienić relację między antagonistami. Niestety, przez dużą część “Precedensu”, autor wodzi nas za nos, do końca nie wiedząc, co się wydarzyło. Chyłka i Zordon unikają rozmowy na ten temat, co pozwala myśleć, że Remigiusz Mróz mógł kompletnie zapomnieć o tym wątku. Wraz z rozwojem głównej osi fabularnej, tajemnica tego wątku powoli się rozwiązuje, przedstawiając w pełnej krasie problemy zarówno jednej jak i drugiej strony.

Co za dużo…

Fani serii zdążyli się już przyzwyczaić do problemów Zordona zarówno z naroktykami jak i alkoholem. Kolejna część cyklu nie przynosi rozwiązania tego problemu, co niestety wychodzi jej na minus. Dlaczego? W pierwszych pięciu/sześciu częściach cyklu, był to bardzo intrygujący zabieg, dający powieściom dużą dozę autentyczności. Przykro stwierdzić, ale co za dużo, to nie zdrowo – pijackie i narkomańskie wyskoki na krótką metę się sprawdzają, dodając dramatyzmu relacjom, ale ten motyw stał się zwyczajnie nudny.

Jak zwykle pojawia się sporo postaci, zarówno tych znanych, jak i całkowicie nowych. Z tych drugich należy wyróżnić dziennikarza, badającego wczesne życie antagonistki – Szymon Bloch. Na pochwałę zasługuje również kreacja samej “głównej złej” – jest bardzo bezpośrednia, nierzadko wręcz chamska oraz bardzo pewna siebie.

Sam styl Remigiusza Mroza, który zdążył nas już przyzwyczaić do dobrej jakości tekstów nie odbiega zbytnio od poprzednich dzieł autora. Poza trzymaniem się kurczowo niektórych pomysłów, autor nie zawodzi zarówno w dialogach jak i opisach. Wyjątkiem są rozwlekające się jak tasiemiec, opisy narkomańskich wyskoków Zordona. Finał kryminału nie zaskakuje, mimo, że autor świetnie buduje napięcie i unika błędów logistycznych.

  • Tytuł: Precedens.
  • Autor: Remigiusz Mróz
  • Cykl: Joanna Chyłka – tom 12.
  • Wydawnictwo: Czwarta Strona
  • Data wydania: 16/09/2020
  • Gatunek: thriller, kryminał.
Książka zdjęcie autorstwa Racool_studio - pl.freepik.com